چگونه در کانون توجه باشیم؟

توجه، بزرگترین سرمایه بشر امروزی. انسان امروزی بیش از پول، قدرت و کنترل، به دنبال «دیده شدن » است. اما بودن در کانون توجه به جز اینکه بسیار دشوار است، تبعات مفید و مضری هم برای ما دارد. با این حال هیچ کس نیست که ادعا کند، می خواهد همه او را نادیده بگیرند… حال چگونه در کانون توجه باشیم؟

شاید همین خواسته به نظر ساده، یکی از مهمترین سوالات بشر، خصوصاً بشر امروزی است. سؤال مهمی برای افرادی است که می خواهند در محیط کار، کسب وکار، روابط اجتماعی یا فضای حرفه ای بیشتر دیده شوند.

کانون توجه کجاست؟

کانون توجه بودن الزاماً به معنای مشهور بودن یا جلب نگاه دیگران با رفتارهای عجیب نیست؛ بلکه یعنی حضور، توانایی و ارزش شما برای دیگران قابل مشاهده و قابل تشخیص باشد.

بسیاری از افراد توانمند به دلیل سکوت، کمبود اعتمادبه نفس یا ناتوانی در معرفی درست خود، کمتر از ظرفیت واقعی شان دیده می شوند. در مقابل، فردی که بتواند توانایی خود را به شکل درست ارائه کند، معمولاً فرصت های بیشتری برای رشد پیدا خواهد کرد.

چه چیزی ما را متمایز میکند؟

اولین قدم برای قرار گرفتن در کانون توجه، داشتن یک ویژگی متمایز است. اگر مانند همه رفتار کنیم، مانند همه حرف بزنیم و همان کاری را انجام دهیم که دیگران انجام می دهند، دلیلی وجود ندارد که توجه بیشتری دریافت کنیم.

تمایز الزاماً به معنای عجیب بودن نیست. می تواند مهارتی خاص، نوع نگاهی متفاوت، دانش تخصصی خاص، سبک ارتباطی یا حتی کیفیت بالاتر در ارائه کار باشد. از خودمان بپرسیم: «اگر کسی بخواهد من را با یک ویژگی به خاطر بیاورد، آن ویژگی چیست؟» پاسخ این سؤال می تواند نقطه شروع ساختن جایگاه شخصی ما باشد.

اعتماد به نفس داشته باشیم

اعتمادبه نفس یکی از مهم ترین عوامل جلب توجه است. افراد معمولاً به کسی توجه می کنند که خودش حضورش را جدی می گیرد.

فردی که مدام خودش را کوچک می کند، حتی اگر بسیار توانمند باشد، ممکن است در نگاه دیگران نیز کم اهمیت به نظر برسد. بنابراین باید بین فروتنی و پنهان کردن توانایی ها تفاوت قائل شد.

ایده ها را مطرح کنیم

یکی دیگر از راه های دیده شدن در جامعه و محیط کار، صحبت کردن درباره ایده هاست. بسیاری از افراد ایده های خوبی دارند اما منتظر می مانند شخص دیگری آنها را مطرح کند. اگر همیشه سکوت کنیم، دیگران نمی توانند توانایی فکری ما را درک کنند. البته حرف زدن زیاد با اثرگذار بودن تفاوت دارد.

فردی که می خواهد در کانون توجه باشد، باید تلاش کند کمتر اما مؤثرتر صحبت کند؛ یعنی هر بار که صحبت می کند، نکته ای ارزشمند، راه حلی کاربردی یا دیدگاهی تازه ارائه دهد.

تخصص و تمرکز در یک حوزه خاص

در عصر شبکه های اجتماعی، ساخت «برند شخصی» یا «برند فردی» یا همان پرسونال برند، هم نقش مهمی در شکل گیری و ماندگاری توجه دارد. اگر در یک حوزه تخصص داریم، درباره آن محتوا تولید کنیم، تجربه های خود را به اشتراک بگذاریم و دیدگاه مشخصی داشته باشیم. لازم نیست هر روز درباره همه موضوعات صحبت کنیم.

اتفاقاً تمرکز روی یک حوزه مشخص باعث می شود ذهن دیگران ما را با همان موضوع به یاد بیاورند. کسی که درباره مدیریت، اقتصاد، بازاریابی یا آموزش به شکل مستمر و باکیفیت صحبت می کند، به تدریج به یک مرجع ذهنی در آن حوزه تبدیل می شود.

ارزش آفرینی به جای جنجال

اما کانون توجه بودن بدون ارزش آفرینی دوام ندارد. ممکن است بتوانیم برای مدت کوتاهی با رفتارهای جنجالی، ظاهر متفاوت یا حرف های تحریک کننده توجه مردم را جلب کنیم. اما اگر چیزی برای ارائه نداشته باشیم، این توجه خیلی زود از میان خواهد رفت. زمان دیگران برای توجه به ما، بسیار کوتاه است. بدون «ارزش» توجه به جای دیگری خواهد رفت.

توجه پایدار زمانی ایجاد می شود که مخاطب بعد از دیدن ما احساس کند چیزی یاد گرفته، مسئله ای برایش حل شده یا نگاه تازه ای پیدا کرده است. بنابراین به جای اینکه صرفاً به دنبال این باشیم که «چگونه دیده شوم؟»، بهتر است بپرسیم؛ «چه ارزشی ایجاد کنم که دیده شدن من برای دیگران مهم باشد؟»

زبان بدن زبان اول ماست

زبان بدن نیز در جلب توجه دیگران اهمیت زیادی دارد. نحوه ایستادن، تماس چشمی، حالت صورت، تن صدا و حتی سرعت صحبت کردن می تواند روی برداشت دیگران اثر بگذارد. کسی که هنگام صحبت کردن به بین دو چشم دیگران نگاه نکند یا دائماً به زمین خیره شود، یا صدایش بیش از حد ضعیف باشد، ناخواسته در حال ارسال دوم پیام «عدم وجود اعتماد به نفس» و «عدم اطمینان» است.

در مقابل، ارتباط چشمی مناسب، حالت بدنی باز و صدای واضح می تواند حضور فرد را پررنگ تر کند. توجه داشته باشیم که هدف، اجرای یک نمایش مصنوعی نیست؛ بلکه هماهنگ کردن زبان بدن با اعتمادبه نفس واقعی است.

قرار نیست همه ما را دوست داشته باشند

یکی از اشتباهات رایج ما، این است که تصور کنیم برای قرار گرفتن در کانون توجه باید همه ما را دوست داشته باشند. چنین چیزی تقریباً غیرممکن است. طبیعی است که هرچه بیشتر دیده شویم، احتمال مخالفت، نقد و حتی قضاوت دیگران هم بیشتر می شود.

اگر دائماً نظر خود را برای جلب رضایت همگان، تغییر دهیم، در نهایت هویت مشخصی نخواهیم داشت و توجهی که به دست می آوریم هم پایدار نخواهد بود. فراموش نکنیم هیچ کس نمی تواند رضایت همه را بدست آورد و هر که بخواهد این کار را بکند، «نارضایتی دائم خودش» را رقم خواهد زد!

شبکه سازی کنیم

کانون توجه بودن به ارتباط با افراد مهم و ساختن شبکه ارتباطی هم، بشدت وابسته است. فرصتها همیشه هم صرفاً از طریق توانایی فردی ایجاد نمی شوند، بلکه از طریق افرادی به وجود می آیند که توانایی ما را می شناسند. بنابراین حضور در جلسات، رویدادها، انجمن های تخصصی و محیط های حرفه ای، فرصت دیده شدن ایجاد خواهد کرد.

البته شبکه سازی واقعی ، ساخت و ایجاد «رابطه ای مفید و متقابل» است، نه فقط نزدیک شدن به دیگران برای «استفاده از آنها». فراموش نکنیم دیگران هوشمندند و زمانیکه اگاه شوند هیچ فایده ای در ما برای آنها نیست، کم کم این رابطه را خاتمه می دهند. اما بالعکس، زمانیکه بدانند ما فردی قابل اعتماد، متخصص و ارزش آفرین هستیم و برای انها هم فایده ای داریم، احتمال اینکه ما را به فرصت های تازه معرفی کنند، بیشتر خواهد شد.

دریچه پذیرشمان را باز کنیم

زمانیکه بخواهیم «ارزش آفرینی» کنیم، لازم است تا با ایجاد «تمایز و توانایی معرفی درست خودمان» به این کار بپردازیم. ایجاد تمایز، نیازمند اعتماد به نفس است و ایجاد اعتماد به نفس، داشتن ایده و تخصص است.

بنابراین برای اینکار باید «بدانیم کع نمی دانیم» و «بپذیریم که ما هم اشتباه میکنیم اما همواره در صدد اصلاح و بهبود هستیم نه فقط تماشاگر».

وقتی شرایطی که نمی توانیم تغییر دهیم را «پذیرفتیم»، آنگاه دریچه برای «پذیرش آگاهی برای تغییر انچه می توانیم تغییر دهیم»، گشوده خواهد شد.

برای جلب توجه ماندگار، باید کاری کنیم که دیگران بخواهند «جای ما» باشند.

اگر بخواهیم همواره در کانون توجه باشیم، رفتارهای ظاهری کافی نیست. ما باید کاری کنیم که دیگران حقیقتاً بخواهند جای ما باشند. باوجود اینکه این موضوع ممکن است «حسادت» بسیاری از افراد را نیز تحریک کند اما نباید از این حسادت بترسیم.

اگر دیگران به ما حسادت کنند، موجب «چشم خوردن ما» یا ایجاد ضرر برای ما نخواهد شد. فردی که حسادت میکند، خوش بیش از همه آسیب می بیند. اما اگر بخواهیم به علت عدم حسادت دیگران هیچ کاری نکنیم، توجه و شهرتی هم در انتظارمان نخواهد بود.

از تقلید دیگران استقبال کنیم

بسیاری از افرادی که خلاقیتی دارند، از تقلید دیگران هراس دارند. انها سعی میکنند نوآوری های خود را پنهان کنند زیرا میترسند که سایرین آن را «کپی» کنند. بسیاری از افراد و امروزه بسیاری از شرکتها و حتی کشورها «در حال کسب ثروت از کپی کاری» هستند، اما در نهایت ثروت و شهرت اصلی در اختیار فرد، سازمان یا کشوری است که چیزی را «خلق» کرده یا مشکلی را حل کرده است. هزاران شرکت برقی امروزه همگی در حال فعالیت هستند اما صنعت برق با «توماس ادیسون» گره خورده زیرا نوآوری در این صنعت، مختص ادیسون است.

یه هررو اینکه بخواهیم در کانون توجه باشیم، در رفتار یا تکنیکی  خاص خلاصه نمی شود. باید ترکیبی از تخصص، تمایز، اعتمادبه نفس، ارتباط مؤثر، استمرار و ارزش آفرینی را ایجاد کنیم. توجه را نمی توان برای همیشه طلب کرد؛ باید دلیلی برای توجه دیگران به وجود آورد.

بهترین نوع شهرت، شهرتی نیست که صرفاً نام شما را بر سر زبان ها بیندازد؛ بلکه شهرتی است که وقتی نام شما مطرح می شود، دیگران بلافاصله یک ویژگی ارزشمند را به یاد بیاورند. بنابراین اگر می خواهید در کانون توجه باشید، به جای تلاش برای بلندتر دیده شدن، ارزشمندتر شدن را هدف قرار دهیم.

شهرت یا محبوبیت؛ مسئله این است؟

شهرت زمانی شکل می گیرد که نام، چهره، فعالیت یا ویژگی خاص یک فرد برای تعداد زیادی از مردم شناخته شده باشد. شهرت می تواند مثبت یا منفی باشد و الزاماً نشان دهنده موفقیت، اخلاق یا توانایی فرد نیست. حتی یک رفتار جنجالی هم می تواند فردی را مشهور کند.

محبوبیت چیست؟

محبوبیت به میزان علاقه، اعتماد و احساس مثبتی گفته می شود که دیگران نسبت به یک فرد دارند. محبوبیت معمولاً از رفتار مناسب، صداقت، ارتباط خوب، همدلی، قابل اعتماد بودن و ایجاد احساس مثبت در دیگران به وجود می آید.

تفاوت های کلیدی شهرت و محبوبیت

نکته مهم اینجاست که شهرت می تواند توجه ایجاد کند، اما محبوبیت می تواند این توجه را «ماندگار» کند. برای یک برند شخصی یا کسب و کار، بهترین حالت معمولاً ترکیبی از هردوی این حالتها بسیار مناسب است. «شهرت به همراه محبوبیت» ممکن است سالها و یا حتی در طول تاریخ ادامه پیدا کند. اما در ابتدا لازم است ما دیده شویم، پس از آن دلیلی ایجاد کنیم که دیگران ما را دوست داشته باشند و به ما اعتماد کنند.

جمع بندی درس

قرار گرفتن در کانون توجه نتیجه خودنمایی نیست؛ بلکه نتیجه «ارزش آفرینی، تمایز و توانایی معرفی درست خودمان» است. برای دیده شدن باید ویژگی متمایزی داشته باشیم، اعتمادبه نفس خودمان را تقویت کنیم، درباره ایده ها و تخصصمان صحبت کنیم، برند شخصی بسازیم، ارتباطات مؤثر ایجاد کنیم و در برابر نقد مقاوم، منظقی و صبور باشیم و وقتی کسی از ما نقد کرد «حرکت تکانشی» نداشته باشیم و دریچه «پذیرشمان» را باز کنیم.

توجه حقیقی زمانی پایدار می شود که دیگران احساس کنند حضور ما برای آنها ارزشمند است.

به یاد داشته باشیم که انسان ها زمانی بهترین توجه به ما را نشان می دهند که احساس کنند ما برای آنها «ارزشی ایجاد میکنیم». ما باید حتی یک قدم برای بهبود زندگی آنها، خوشحال تر شدن آنها یا بهترشدنشان گام برداریم.

هرچه فضای تعامل سازنده و بهبود بخش ما با دیگران بیشتر شود، اعتماد آنها به ماهم بیشتر خواهد شد. بنابراین نیازی به شهرت با «جنجال» یا «ایجاد تنفر» یا «ایجاد ترس»، وجود نخواهد داشت. بدین طریق احتمال موفقیت ماهم بیشتر خواهد بود.

به جای آنکه تلاش کنیم «توجه» دیگران را جلب کنیم، محیطی بسازیم که احترام و نیاز آنها به وجود ما با ارزشمندتر بودن خودمان بیشتر ملموس شود. در چنین فضایی، هم شهرت ما پایدارتر خواهند بود و هم منافع دیگران در کنار ما رشد خواهد کرد.

در دنیای امروز، مدیریت برند فردی و شخصی (Personal Branding)، موضوعی بسیار حیاتی است اما اجرای درست آن کار هر کسی نیست. اگر مشاور و راهنمایی نداشته باشیم، امکان موفقیت ما بسیار کم خواهد بود. لازم است با گرفتن مشاوره از مشاورین متخصص، برند فردی خودمان را بسازیم.

مجموعه مشاوره و آموزش عیب پوش با متخصصان مجرب در این حوزه، امکان پیاده سازی برنامه ریزی، در هر کسب و کاری را فراهم کرده. برای تماس و دریافت مشاوره ، با شماره تلفن 02128427338 تماس بگیریم.

همچنین می توانیم درخواستها یا پیامهای خود را به شماره تلفن 09202057267 ارسال کنیم. در تلفن همراه یا سیستمهای لپ تاپ و دسکتاب، امکان ثبت نام در عیب پوش ، در سمت چپ بالای همین صفحه در دسترس ماست. در صورت تمایل، می توانیم از میز کار خصوصی خود به همراه یاد آوری فیلم های بازدید شده، استفاده کنیم. همین حالا اقدام کنیم و عیب پوش کارمان باشیم!