رقابت گروهی یا رقابت مشارکتی، محدود به فرد خاصی نیست، بلکه برای دستیابی به یک یا چند هدف مشترک انجام می شود. در این حالت ، افراد درون گروه با یکدیگر مشارکت و رفاقت دارند و با گروهها یا سازمانهای دیگر رقابت میکنند. در درس «رقابت چیست؟» درباره این موضوع توضیحات کامل ارائه شده است. در این درس از «عیب پوش» قصد داریم تا رقابت گروهی را باهم بررسی کنیم. همراه هم باشیم…
رقابت گروهی به چه معناست؟
رقابت گروهی یا تیمی، رقابتی است که یک تیم با وجود یک مربی یا راهبر، با تیم یا گروه دیگری بر سر منابعی مشخص و محدود مسابقه می دهند. در چنین شرایطی، مدیران که برنامه ریزان اصلی رقابت هستند، در نقش “مربی” یا “ترینر” ظاهر شده و دیگران را تشویق و راهنمایی میکنند.
این مدیران در تشکیل گروهها و کار آنها نظارت میکنند تا از نظر توانایی، گروههایی یکسان بوجد آمده و «هم افزایی» شکل گیرد.
در اینگونه رقابت ها، مربیان سعی می کنند تا از نکات منفی در حد یک تذکر عبور کرده و بیشتر به نکات مثبت ، توجه نموده و تشویق کنند. همچنین راهنمایی آنها سبب خواهد شد تا افراد روابط اجتماعی با کیفیتی را با هم گروهیها و حتی گروههای رقیب داشته باشند.
در سال 2022 سوندار پیچای مدیر عامل شرکت گوگل اعلام کرد اگر گوگل بخواهد با دیگر سایت های بزرگ اطلاعاتی رقابت کند، باید به صورت جمعی و در یک رقابت مشارکتی، فعالیت کند. وی به کارکنان گوگل تاکید کرده که از این پس ۲۵ درصد از پاداش سالانه شان به موفقیت یا شکست استراتژی های سالانه گوگل گره خورده است.
پیچای سونداراراجان[1] معروف به سوندار پیچای مهندس و مدیر اجرایی هندی تبار در حوزه فناوری اطلاعات است که پس از کناره گیری لری پیج با حفظ سمت به عنوان مدیرعامل اجرایی آلفابت (هلدینگ گوگل) برگزیده شد .
وی اعلام کرد این یک تلاش مشترک است. بنابراین مهم است که همه ما به یاری یکدیگر کار کنیم. ما از کارمندان می خواهیم که نه تنها در تلاش جمعی برای رقابت با دیگر کمپانی ها شرکت کنند، بلکه بایستی خود را با کار درگیر کنند، از محصولات گوگل استفاده کنند و بازخورد را ارائه دهند .” او از کارمندان گوگل خواست که خانواده و دوستانشان را نیز به استفاده از محصولات گوگل ترغیب کنند. این نمونه واضحی از رقابت گروهی است که این شرکت پیشرو، به فرد خاصی اشاره نکرده بلکه کل تیم را به یک رقابت فراخواند است.

تفاوت بازی گروهی با رقابت گروهی چیست؟
بازی های جمعی یا بازیهای گروهی[2] بازی هایی هستند که به صورت جمعی و برای تفریح و سرگرمی به صورت برهم کنش برگزار می شوند. این بازی ها معمولاً در فضاهای سرپوشیده یا فضاهای سرباز مانند پیک نیک ها برگزار می شوند. برخی از این بازی ها نیازمند یار شدن با افراد دیگر است. این بازی ها به مرور زمان دست خوش تغییرات شدند اما اصل اصلی این بازی ها که راحتی آموزش به اعضای دیگر می باشد همواره حفظ شده است.
اما منظور از رقابت گروهی (team competition)، یک مسابقه گروهی یا تیمی است که افرادی به همراه هم با افراد یا گروه یا تیم دیگری برسر منابعی مشخص مسابقه می دهند. این رقابت یک تیم بازنده دارد و یک تیم برنده.
بازی نامحدود چیست؟
بازی نامحدود یا بازی بی نهایت نام نظریه ای از سایمون سینک است که به عنوان کتابی به همین نام نیز چاپ شده است. منظور از بازی بینهایت، رقابتی است که در مقابل رقابتهای معمولی (بر _ باخت)، قرار دارد. بازی بینهایت یا نامحدود براساس (برد _ برد _ برد) طراحی شده است و از روی خود زندگی و کسب و کار گرفته شده است.
بازی نامحدود، شروعی ندارد، هیچ خط پایانی ندارد، دائماً رو به گذر است و «برد» و «باخت» در آن معنایی ندارد.
سینک معتقد است ما فلسفه یا تعریفی با نام «برنده شدن» در زندگی یا کسب و کار نداریم! همه ما در یک زمان وارد جریان زندگی می شویم و هنگامی که زندگی ادامه دارد، از آن خارج می شویم.
در کسب و کار هم همین است، هیچ کدام ما نخستین فعالان کسب و کار در جهان نیستیم و آخرین آن هم نخواهیم بود. در بازی کسب و کار که نامحدود و بی نهایت بی پایان، برنده ای وجود ندارد. حتی در کشورها و دنیای سیاست هم ما کشوری به نام کشور برنده و کشور بازنده نداریم و رقابت بین کشورها، در هم پیچیده، دائمی و توام با منافع مشترک است.
بنابراین در بازی بی نهایت هم مانند کسب و کار، افرادی می توانند زنده بمانند و ادامه دهند که با قوانین نامحدود بازی می کنند. افرادی که می مانند، باید نوآورتر، منعطف تر و پایدارتر از رقبا باشند. فکر محدود (برد و باخت)، در بازی نامحدود می تواند فاجعه بار باشد. به عنوان نمونه در جنگ ویتنام، آمریکا تقریباً تمام نبردها را پیروز شد و سربازان ویتنامی زیادی را کشت، اما همچنان بازنده جنگ بود. معیارهایی که آن ها امتیازات و عملکردشان را می سنجیدند، در نهایت بی ارزش بود.
بازیکنان بازی نامحدود، چه در کسب و کار و چه در زندگی، می توانند رقبا را خسته کنند و نهایتاً آنها را از میدان به در کنند.
اساس ساخت نظریه بازی بینهایت یا بازی نامحدود، برای افرادی است که آماده هستند همواره وضعیت موجود را به چالش بکشند و آن را با واقعیتی جایگزین کنند که بسیار بیشتر نیازها و منافع اصلی سازمان را در نظر بگیرد.
در بازی بینهایت، مشکلات همواره فرصت هستند به عنوان مثال گفته می شود که «جالب نیست اگر…». همین مشارکت، هسته حکمرانی تک به تک است. رهبری درست و تیمهای ساخته شده با اساس اعتماد، سبب می شود اعضای تیم به بهترین شکل بهره وری داشته باشند.
جمع بندی درس
به هررو رقابت گروهی کار ساده ای نیست. گرچه که همین حالا هم همه ما به نوعی در آن قرار داریم. کسب و کارهای پیشرو، مشاورینی زبردست دارند. شرکتی موفق عمل میکند که مشاوره را هزینه نبیند، بلکه آن را عالیترین سطح «سرمایه گذاری » بپندارد.کسب و کار هوشمند، از خطاهای شرکتهای دیگر که مشاورینش یاد میکنند، درس میگیرد. به کاربردن زیرکی دیگران، خود نوعی «زیرکی » است. زمانیکه شرکتها از مشاوره استفاده کنند، دیگر خودشان با انجام کارهای خطا، هزینه نمی پردازند.
مشاورین و متخصصان عیب پوش ، در کنار تمامی کسب و کارها هستند تا ضمن اینکه برای رسیدن به اهداف، به آنها کمک کنند، بلکه با دانش روز، استراتژی های مدرن و به روز را در آنها اجرایی کنند. برای تماس و دریافت مشاوره ، با شماره تلفن02128427338 تماس حاصل فرمایید. می توان درخواست خود را به ایمیل (info@eybpoosh.com ) ارسال نمود. همچنین در واتساپ یا تماس تلفنی، شماره همراه مشاور آنلاین عیب پوش 09202057267 در اختیار سازمانهاست. همین الان اقدام کنیم…
[1] Pichai Sundararajan
[2] Party game










