یولو(YOLO) چیست؟

فلسفه زندگی یولو(YOLO)، مخفف عبارت شما یک بار زندگی میکنید(You Only Live Once)، از دیدگاه بسیاری از افراد، یکی از فلسفه ها یا روشهای جدید زندگی محسوب می شود.

همه ما هرروزه زمانی که اینستاگرام خود را چک میکنیم، با پستی چذاب و چشم نواز از یک “اینفلوئنسر” معروف مواجه می شویم که در یک ویلای مجلل در کنار اقیانوس، در استخر بی نهایت شیک رو به دریا در حال نوشیدن یک نوشیدنی است و نوشته “رویاهایت را بساز”، و ما در اتوبوس در مسیر خانه با حقوق کارمندی قرار است که رویاهیمان را بسازیم و اگر مثل او نشده ایم، حتما “بی عرضه” و ناتوان بوده ایم وگرنه فقیر به دنیا آمدن، یک اتفاق است و فقیر مردن یک “انتخاب”!!!.

به شما اطمینان می دهم این “بزرگترین دروغ دنیاست” و شاید اگر کسی ادعای خدایی کند، باورپذیر تر از شعار باشد!. امکان ندارد بدون زمینه و پشتوانه و ارتباطات لازم کسی بتواند راه ثروتمند شدن را طی کند. حتی در کشورهای پیشرفته که امکانات برابرتری نسبت به سایر کشورها وجود دارد، این موضوع غیر ممکن است.

در لحظه تماشای صحنه در اینستاگرام قطعا دو حس حسادت به اینفلوئنسر و حس بدبختی نسبت به وضعیت موود خود، به سراغ انسان خواهد آمد. فلسفه یولو دقیقا برای مبارزه با این احساسات منفی خلق شده است.

موضوع فلسفه یویو، با ولنگاری و بی تفاوتی و زندگی هیپی وار کاملا متفاوت است بلکه صرفا به این موضوع تاکید دارد که هیچ کس از فردای خود باخبر نیست بنابراین بهتر است با امید و حس رضایت و شادمانی از وضعیت فعلی و تلاش برا یبهبود آن زندگی کرد.

بزرگترین مشکل بشر “مقایسه” است. مقایسه رنچی تمام نشدنی است. همانطور که بودا گفته؛ “مقایسه دریچه ورود به  ناخشنودی ابدی است”.

از حواس خود استفاده کنیم تمرکز بر حواس، مانند صدای تپیدن قلب، بوی چای، احساس گرمای خورشید؛ نوعی تفکر مدیتیشن است. بنابراین، شاید جایی در ساحل نباشید، اما هنوز هم می‌توانید به چیزهای ظریف و دلپذیر اطرافمان توجه کنیم، شاید این همان روشی است که قطرات باران تجربه می کنند.

چندوظیفه ای را متوقف کنیم. وقتی در حال دوش گرفتن هستیم، فقط بر تجربه دوش گرفتن تمرکز کنیم. نفس عمیق بکشیم و روی تنفس تمرکز کنیم. اگر واقعاً روی نفس خود متمرکز هستیم، هیچ جای دیگری برای ذهن ما وجود ندارد که به آنجا برود.

قدردانی را تمرین کنیم. وقت گذاشتن برای یادداشت همه چیزهایی که می توان بابت آنها سپاسگزار بود، به ما کمک می کند تا بر آنچه که “هست” تمرکز کنیم نه آنچه “می تواند باشد”.

غذای خود را بو کنیم. این به حواس شما برمی گردد و راهی عملی برای تبدیل آن به عادت است. وقتی غذا می خوریم بیشتر از صرف طعم و مزه درگیر شویم. بوییدن نارنگی هنگام پوست کندن یا مزه کردن بوی شیرینی‌هایی که در فر پخته می‌شوند، ما را در اکنون نگه خواهد داشت.

پیاده روی کنیم. چه به موسیقی گوش داده ویا چه با کسی صحبت کنیم، استفاده از بدن برای قرار گرفتن در محیط فعلی می تواند ارتباط بسیار زیادی با اکنون برقرار کند.

نوشته: فرامرز عیب پوش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *