روش درمان اختلال یادگیری چیست؟

درمان اختلال یادگیری یا ال دی (LD)، یکی از آرزوهای مربیان و هر خانواده ای است که فرد یا افرادی دارای اختلال یادگیری دارند. ما در کاوش مربوط به «اختلال یادگیری چیست؟»، این موضوع را به شکل کامل توضیح دادیم و تشریح کردیم. اما در این مطلب، قصد داریم به راههای درمان آن اشاره کنیم.

وظیفه ما در «عیب پوش»، کمک به افراد، سازمانها و جامعه برای بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی آنهاست. ما هر چه تلاش میکنیم، برای بهبود سرزمینمان و سعادت مردم آن با توسعه آگاهی است.

اختلال یا اختلالات یادگیری چیست؟

ناتوانی در یادگیری یا اختلالات یادگیری (learning disabilities)، شکل یا اشکالی از اختلال عصبی زیستی هستند. افراد مبتلا به ال دی (LD)، دارای مغزهایی هستند که به دلیل تفاوت در ساختار و باصطلاح «سیم کشی»، عملکرد مغزی آنها متفاوت است.

به بیان ساده؛ اختلال یادگیری (learning disorder)، به هر نوعی از اختلال گفته می شود که مطابق آن، موفقیت تحصیلی فرد با توجه به سن و آموزشی که برای همه داده می شود، (براساس آزمون های معیار خواندن و نوشتن و محاسبه و…)، از آنچه انتظار می رود کمتر باشد.

افرادی که دارای ناتوانی یادگیری هستند، در دریافت اطلاعات از طریق حواس و پردازش دقیق اطلاعات به مغزشان، مشکل دارند. اطلاعات دریافتی آنها، شبیه به نوعی اتصال کوتاه یا سیگنال رادیویی تحریف شده یا یک تصویری تلویزیونی مخدوش و پارازیت دار، در مغزشان بصورت درهم و برهم پردازش می‌شوند.

چگونه اختلال یادگیری را تشخیص دهیم؟

هر چه زودتر ناتوانی یادگیری تشخیص داده شود و درمان شروع شود، کودک پیشرفت قابل توجه تری خواهد داشت. این درمان بررروی کمک به او برای یادگیری راه های مقابله با ناتوانی یادگیری و غلبه بر آن متمرکز است و برنامه درمانی خاص بر اساس نوع اختلال متفاوت خواهد بود.

در در ایالات متحده، مدارس ملزم به ارائه آموزش رایگان و خصوصی به کودکان با نیازهای ویژه، از جمله ناتوانی های یادگیری، حتی در مقاطع پیش دبستانی هستند.

به عنوان مثال در کشور گرجستان، برنامه ای قانون به کمک فناوری درست شده است، که به دنبال افزایش دسترسی به دستگاه ها و خدمات فناوری کمکی برای گرجی ها در هر سنی و ناتوانی آنها است.

چرا اختلال یادگیری باید جدی گرفته شود؟

یکی از معایت اختلالات یا ناتوانیهای یادگیری، پنهان ماندن آنهاست. بدیهی است هر گونه اختلال یا بیمای، هرچه دیرتر تشخیص داده شوند، درمان آنها، دشوارتر است.

خطر این اختلالات این است که تا زمانی که کودک، مجبور به انجام تکالیف مربوط به مدرسه نشده، مشاهده و تشخیص آنها تاحد زیادی دشوار است!

شلدون هوروویتز، مدیر خدمات خاص در مرکز ملی ناتوانی های یادگیری معتقد است، «تضمین موفقیت مدرسه برای کودکان با ناتوانی های یادگیری»، کاملا قابل انجام است و این اعتقاد که چیزی به عنوان ناتوانی یادگیری وجود دارد یک افسانه است.

او معتقد است این اختلال، افسانه ای است که توسط سیستم آموزشی دولتی (خصوصاً سیستم آموزشی ایالات متحده)، ایجاد شده است که کاملاً با آنچه در کلاس درس واقعی می گذرد متوجه آن خواهیم شد.

او که سال‌ها معلم بوده از دانش‌آموزان دارای اختلال به شدت حمایت می کند. وی معتقد است اعتقاد او به اشتباه به عنوان ناتوان در یادگیری تشخیص داده شده‌اند. او معتقد است بیش از هر چیزی، اعتقاد به ناتوانی، از خود ناتوانی بدتر ا

کودک دارای ناتوانی یادگیری، خودش نمی تواند به تنهایی تلاش کند و خود را بهبود بخشد.

کتاب درسی زیادی وجود دارد، اما تفاوتهای زیادی در عقاید کارشناسان در این خصوص وجود دارد. برچسب‌گذاری بیش از حد نباید روی دانش‌آموزان شود.

افراد دارای ناتوانی های یادگیری اغلب به اشتباه درک می شوند. رازهای ذهن این روزها به راحتی قابل قبول نیستند، زیرا افراد به سرعت درباره ناتوانی های ذهنی که نمی فهمند قضاوت می کنند، در حالی که معلولیت جسمی قابل قبول تر است.

تقریباً نیمی‌از کودکان مبتلا به ADHD دارای ناتوانی یادگیری خاصی هستند. شایع ترین مشکلات مربوط به خواندن (نارساخوانی) و دست خط است.

اختلال یادگیری چقدر شایع است؟

طبق گزارش گروه ناتوانی های یادگیری ایالات متحده در سراسر جهان، تا 20 درصد از مردم در سراسر جهان از اختلالات یادگیری رنج می برند.

مرکز ملی اختلالات یادگیری ایالات متحده معتقد است که 15 میلیون کودک، نوجوان و بزرگسال در ایالات متحده تحت تأثیر ناتوانی های یادگیری قرار دارند.

در سال 2006، 4.7 میلیون کودک 3 تا 17 ساله دچار اختلال یادگیری بودند.

مرکز ملی آمار امریکا نیز بیان می کند که 35 درصد از دانش آموزانی که در کالج های ایالات متحده ثبت نام کرده اند دارای اختلالات یادگیری هستند.

اختلال یادگیری در مردان بیشتر است یا زنان؟

بسیاری از متخصصان مراقبت های بهداشتی می گویند که پسران نسبت به دختران دارای ناتوانی های یادگیری هستند، اگرچه این موضوع بحث برانگیز است. برخی استدلال می کنند که پسرها بیشتر در معرض تشخیص هستند، زیرا آنها تمایل بیشتری برای نشان دادن رفتارهای مخرب در کلاس دارند. بر اساس گزارشی در فوریه 2009 توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، پسران تقریباً دو برابر دختران احتمال دارد که به آنها گفته شود ناتوانی یادگیری دارند.

احتمال وجود اختلالات یادگیری در مردان، بیشتر از زنان است.

درمان اختلال یادگیری چیست؟

دانشمندان، معتقدند برنامه‌های آموزشی فردی(Individualized Educational Plans)، می توانند بصورت خصوصی آموزش ببینند.

این برنامه‌ها تعیین می‌کند چه خدماتی، توسط چه کسی به کودک ارائه ‌شود و همچنین بر نقاط قوت و استعدادهای منحصربه‌فرد کودک تمرکز دارد. غالباً برای پرداختن به مسائل مربوط به عزت نفس، مشاوره روانشناختی و رفتار درمانی توصیه می شود که همراه با کلاس های آموزشی ویژه است. برای برخی از اختلالات یادگیری، ممکن است داروهایی برای کمک به تمرکز و تمرکز کودک تجویز شود، اگرچه بسیاری از متخصصان مراقبت های بهداشتی معتقدند که اثربخشی چنین داروهایی هنوز کاملا اثبات نشده است.

آیا میتوانیم بر ناتوانی های یادگیری غلبه کنیم؟

بسیاری از افراد موفق، بیشتر طول عمر خود را با ناتوانی های یادگیری زندگی کرده اند و راهبردها و روش های غلبه بر آنها را آموخته اند. یکی از نمونه ها گاوین نیوسام[1] ، شهردار سانفرانسیسکو است. نیوسام که در کلاس پنجم به نارساخوانی مبتلا شد و از مدرسه به عنوان «خاطره ای وحشتناک» یاد می‌کند.

گاوین نیوسام، شهردار سانفرانسیسکو، در کلاس پنجم بود که مشخص شد به نارساخوانی مبتلا است. با وجود موفقیت حرفه ای، او همچنان با این اختلال دست و پنجه نرم می کند.

به عقیده نیوسام، خواندن و نوشتن مبارزه ای دائمی بود. مجبور بود سه روز در هفته بعد از مدرسه بماند تا از معلمان کمک بیشتری بگیرد، و از هر موقعیتی که مجبور به صحبت در جمع می‌شد، واهمه داشت. نیوسام اعتراف می کند که او هنوز در سخنرانی ها عصبی می شود، باوجود اینکه بخشی از کار اوست. یکی دیگر از اشکالات نارساخوانی نیوسام این است که او باید حداقل دو بار مقالات روزنامه را بخواند تا به طور کامل آنها را درک کند. او به اشتباهات املایی فراوان هنگام نوشتن یادداشت برای کارمندان مشهور است. نیوسام در سخنرانی که در آوریل 2004 در یک مدرسه خصوصی برای دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری انجام داد، تجربه شخصی خود را با این کودکان به اشتراک گذاشت:

“من هنوز نارساخوانی دارم. این اختلال به طور جادویی از بین نمی رود. اما اگر سخت تلاش کنید، کنارآمدن با آن، بسیار ساده تر خواهد شد. “

او کلمات دلگرم‌کننده‌ای از مبارزه‌اش با اختلالات یادگیری بیان کرد:”شما دقیقا به همین دلیل مشکلات فعلی تحصیلی تان، درآینده افراد بهتری خواهید بود.بچه ها به شما قول می دهم هیچ چیز در این دنیا وجود ندارد که شما نتوانید انجام دهید.”

آیا اختلالات یادگیری قابل درمان است؟

تعداد قابل توجهی از متخصصان مراقبت های بهداشتی موافقند که هیچ درمانی برای ناتوانی های یادگیری وجود ندارد و افراد نیز از این بیماری خلاص نمی شوند. کسانی که با موفقیت، بر موانع یادگیری خود غلبه می کنند، این کار را نه با “غلبه بر” ناتوانی ها مانند یک بیماری، بلکه با یادگیری جبران آنها انجام می دهند. مرکز ملی انتشار کودکان دارای ناتوانی[2] شرح می دهد:

“کودکان مبتلا به ناتوانی یا اختلال یادگیری(ال دی (LD))،می‌توانند پیشرفت‌های بالایی داشته باشند. آنها قادرند با آموزش، راه‌هایی برای دور زدن ناتوانی یادگیری پیدا کنند. با کمک مناسب، کودکان مبتلا به ال دی (LD) می توانند موفق به یادگیری شوند.”

“دانشمندان به مطالعه در خصوص ال دی (LD) ادامه می‌دهند به این امید که درک بهتری از علت آن‌ها به دست آورند، از جمله اینکه چرا برخی از کودکان از آن رنج می‌برند در حالی که بسیاری دیگر با آن کنار می آیند. آنها امیدوارند که این تحقیقات به طور بالقوه منجر به اقدامات پیشگیرانه و شاید در نهایت یافتن راهی برای درمان شود.”

جمع بندی | از ناامیدی تا امید

زمانی تصور می‌شد ال دی (LD) نشانه‌ای از اختلال روانی غیرقابل حل است، اما امروزه این ناتوانی‌ها بهتر درک شده‌ و به عنوان «چالش‌های شناختی» معرفی می‌شوند که درمان پذیر هستند.

در مان این اختلال با وجود یک برنامه درمانی مناسب، و منظم بسیار قابل دسترسی است. کودکان مبتلا به نارساخوانی میتوانند به خوانندگان ماهری تبدیل شده و کودکانی که انواع دیگر ناتوانی های یادگیری دارند یاد می گیرند که در عین رشد استعدادها و مهارت های منحصر به فرد خود، عدم تطبیق خود را جبران کنند.

در این فرآیند، بسیاری از افراد دارای ناتوانی یادگیری موفق‌تر از آن چیزی می‌شوند که تا به حال تصور می‌کردند. آیا می توان فردی را از ناتوانی های یادگیری درمان کرد؟ هنوز بسیاری از کارشناسان می گویند فعلا به شکل کامل درمان پذیر نیست، اما باوجود موفقیتهای انجام شده؛ امید بسیار زیاد است!

از طریق امید، حمایت، تشویق و سخت کوشی، بسیاری از افراد موفق می شوند بر ناتوانی های یادگیری غلبه کنند و زندگی را به بهترین شکل ممکن آن تجربه کنند.

امید که والدین سرزمین ما با آگاهی از این موضوع و رسانیدن به موقع کودک به متخصصان، بتوانند جلوی این اختلالات و شیوع آن را بگیرند.

وظیفه ما در «عیب پوش»، ایجاد آگاهی برای بهتر شدن زندگی همه ماست. ما بدون یادگیری نمی توانیم پیشرفت کنیم و با اختلالات یادگیری، دیرتر به هدف می رسیم. به امید فردایی روشن برای تمامی کودکان این سرزمین عزیز.

[1] Gavin Newsom

[2] The National Dissemination Center for Children with Disabilities