PK

پی کی(PK)، سینمایی علمی تخیلی و کمدی درام بلند هندی به کارگردانی راجکومار هیرانی محصول سال ۲۰۱۴ بالیوود است. فیلم‌نامه فیلم توسط کارگردان و آبیجات جوشی نوشته شده.

درباره فیلم

این فیلم یکی از محبوب‌ترین کمدی بالیوودی در خارج از هند محسوب می‌شود و تقریبا مشهورترین فیلم هندی جهان است. این فیلم در فهرست 250 فیلم برتر تاریخ سینمای جهان قرار گرفته و تنها فیلم هندی است که امتیازی بالای 8 در وبسایت IMDb قرار دارد.

این فیلم سومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای هند است. این فیلم در ۱۵ روز اول اکران خود تمام رکوردهای فروش را جابه‌جا کرد.

با معرفی فیلم، کاهنان و حامیانشان با تشکیل گرووهای تندرو، در اعتراض به فیلم تظاهرات کردند و بسیاری از سینماها را تخریب کردند. امیرخان و کارگردان مورد تهدیدهای مختلف قرار گرفتند اما این موضوع موجب افت استقبال مردم از فیلم نشد، بلکه شاید بیشتر به دیده شدن فیلم کمک کرد.

داستان فیلم

پی کی روایتگر دو داستان عاشقانه و مذهبی است که نهایتا در هم تلفیق می شوند. اصل نام فیلم از موجودی فضایی با نام پی کی گرفته شده که به زمین آمده تا درباره حیات در این سیاره تحقیق کند. در داستان اول دو جوان عاشق یکدیگر می‌شوند اما پس از مدتی دختر که اهل هند است متوجه می‌شود که معشوق او پاکستانی است و همین باعث مخالفت خانواده او شده و خانواده هندوی وی، به هیچ عنوان رضایت به داماد مسلمان ندارند.

داستان دوم‌ که موازی با داستان اول است، پی کی که به زمین آمده و با فضای آن آشنا نیست، مورد سرقت قرار گرفته و کنترل ارتباطی با سفینه‌اش دزدیده می شود. او به دنبال این کنترل و بازگشت به سفینه وارد اجتماع شده و در پی یافتن آن، به دختر برخورد کرده و ماجراهای جالبی رقم می خورد.

پی کی تنها یک فیلم نیست، پی کی یک نمایش فلسفی است که در عین فضای طنز آن، کاملا جدی و تکان دهنده است. تماشای این فیلم، یک بار لازم است.

آکادمی آنلاین عیب پوش

آزمون

آزمون یا امتحان(Exam)، تریلری روان‌شناختی و معمایی به نویسندگی و کارگردانی استوارت هازلدین، محصول سال ۲۰۰۹ سینمای بریتانیا است. هازلدین به همراه گرت آنوین تهیه‌کننده این فیلم بوده و استیون بارتون موسیقی متن آن را ساخته است. آدار بک، جما چان، ناتالی کاکس، جان لوید فیلینگهام، لوک مابلی، جیمی میستری و کالین سالمون در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند.

داستان درباره هشت کاندید برگزیده است که به آخرین مرحله مصاحبه شغلی، برای استخدام در یک شرکت قدرتمند و مرموز، راه پیدا کرده‌اند. پس از ورود به یک اتاق بدون پنجره، مراقب آزمون به آن‌ها هشتاد دقیقه فرصت می‌دهد که به یک سؤال ساده پاسخ دهند.

او سه قانون برای شرکت کنندگان تعیین می‌کند که در صورت نقض آن‌ها رد صلاحیت خواهند شد. این سه قانون این است که اولا نباید با او یا دربان مسلح صحبت کنند، برگه‌هایشان را سالم نگه دارند، و نهایتا اتاق را ترک نکنند.

ماجرای فیلم از آنجا آغاز می‌شود که متقاضیان درمی یابند که تمامی برگه‌ها کاملاً سفید هستند…

این فیلم از آن دسته فیلمهایی است که برای فعالان کسب و کار، دیدن آن بارها و بارها لازم است. تماشای این فیلم روانشناختی، به تمامی مدیران، کارکنان سازمانها و خصوصا فروشندگان و مدیران منابع انسانی توصیه می شود.

آکادمی آنلاین عیب پوش

آزمایشگر

فیلم سینمایی آزمایشگر

فیلم آزمایشگر(Experimenter)، برگرفته از داستان زندگی استنلی میلگرام درام و زندگینامه‌ای محصول ۲۰۱۵ ایالات متحده آمریکا به کارگردانی مایکل آلمریدا است.

داستان فیلم بر اساس آزمایش میلگرام در سال ۱۹۶۱ خلق شده است. در این فیلم پیتر سارسگارد در نقش استنلی میلگرم و وینونا رایدر در نقش ساشا منکین میلگرم بازی می‌کنند.

میلگرام که بود؟

استنلی میلگرام(Stanley Milgram) روانشناس اجتماعی مشهور امریکایی بود که بیشتر به خاطر آزمایش مشهورش که به آزمایش میلگرام مشهور است، شناخته شده است. وی در سال 1984 در 51 سالگی درگذشت.

آزمایش میلگرام چه بود؟

آزمایش میلگرام (Milgram experiment)، آزمایشی برای سنجش میزان اطاعت اشخاص از اتوریته در انجام کارهایی مغایر با وجدان شخصی افراد بود که به ابتکار روانشناس، استنلی میلگرام  صورت گرفت. نتایج این آزمایش برای اولین بار در سال ۱۹۶۳ در یک مجله روان‌شناسی چاپ شد، و بعداً با جزئیات بیشتر در کتابی با عنوان اطاعت از اتوریته: مشاهده‌ای تجربی، در سال ۱۹۷۷ به چاپ رسید.

این آزمایش در ژوئیه سال ۱۹۶۱ و سه ماه بعد از شروع دادگاه آدولف آیشمان، سرهنگ نازی، به انجام رسید. میلگرام آزمایشش را جهت پاسخ به این سؤال بغرنج طراحی کرده بود که آیا آیشمان و میلیون‌ها آلمانی دیگر که مسبب هولوکاست بودند همگی گناهکار بوده‌اند یا اینکه شهروندان عادی تنها از دستورها پیروی می‌کردند.

به کسانی که داوطلب آزمایش بودند، گفته می‌شد که هدف از آزمایش، تحقیق در مورد حافظه و یادگیری در شرایط متفاوت است و اینکه آیا شوک الکتریکی باعث بهبود یادگیری می‌شود یا نه. به داوطلبان چیزی در مورد هدف واقعی آزمایش گفته نمی‌شد.

از داوطلب خواسته می‌شد که از میان دو ورقه کاغذ یکی را انتخاب کند تا نقش او (معلم/یادگیرنده) در آزمایش مشخص شود. از آنجایی که روی هر دو ورقه نوشته بود «معلم»، همدست محقق همیشه ادعا می‌کرد که روی ورقش «یادگیرنده» نوشته شده، و بدین ترتیب همیشه داوطلب «معلم» انتخاب می‌شد. سپس لباس سفید آزمایشگاه را به تن داوطلب می‌پوشاندند و داوطلب به اتاقی برده می‌شد که در آن فردی حضور داشت که خود را دانشمند محقق طرح جا می‌زد، در اتاق دیگری که با یک دیوار حائل از آن‌ها جدا می‌شد، یادگیرنده بود که تظاهر می‌شد، شخصی است که آزمایش‌های مربوط به یادگیری بر روی او در حال انجام است. در برخی از صورت‌های آزمایش شخص یادگیرنده قبل از جدا شدن به داوطلب می‌گفت که بیماری قلبی دارد. نحوه انجام آزمایش این‌گونه بود که معلم یک سری کلمات جفتی را از روی کاغذ می‌خواند و یادگیرنده باید کلمات جفت آنها را به خاطر می اورد و اگر درست نمیگفت، با شوک الکتریکی جریمه می شد.

نتایج آزمایش

پرسش این بود که چند درصدِ افراد حاضرند در چنین آزمایشی در نقشِ معلّم به افراد شوکِ مرگبارِ ۴۵۰ ولت بدهند؟ میلگرام (۱۹۷۴) دریافت که همه افراد امکان اینکه شخصاً حاضر به انجام چنین کاری بشوند را رد می‌کنند امّا در حقیقت در نخستین سری از آزمایش‌های میلگرام، ۶۵ درصداز شرکت کنندگان حاضر شدند به دیگران شوک ۴۵۰ ولتی وارد کنند. با اینکه داوطلب‌ها شدیداً مضطرب شده بودند، ولی نمی‌توانستند که اتوریته و مقام علمی پژوهنده (پروفسورِ روانشناسی) را رد کنند. البته برخی از افراد هم از اعمال درد به دیگری لذّت هم می‌بردند، و با علاقه آن را انجام می‌دادند…